Heb je dat ook soms? Dat je plots het ‘licht’ ziet? Dat het ineens allemaal helder en klaar is en dat je begrijpt waarom iets maar niet wil lukken?

Vorige week overkwam het mij zelf ook tijdens een webinar van een bekende business coach. Dit inzicht zou ik super graag met jullie delen. Het heeft mij alvast veranderd en aangezet tot actie, dus misschien kan het ook jullie helpen…

Deze coach vertelde hoe hij zijn klanten vaak letterlijk dwingt om hun leven ‘totaal’ anders te gaan inrichten dan ze gewoon zijn. Hij meent dat ze enkel dan ‘echt’ kunnen veranderen en hun situatie grondig verbeteren. Hij beschreef hoe hij een klant die elke dag vroeg naar bed gaat nu aanraadde om tot 3u ’s nachts op te blijven, een kat als huisdier te nemen (ook al haatte hij katten), opnieuw een beetje vlees te eten (ook al was hij al jaren vegetariër), enz… En dat allemaal ‘tegelijk’! En wat gebeurde er? Een paar maanden later had deze klant een totaal ander leven!

Ik dacht vroeger dat je enkel door je mind te veranderen, je levenssituatie kon veranderen.

Maar dat is dus niet waar! Het werkt ook omgekeerd: door je situatie en gewoontes grondig te veranderen, kan je dus ook automatisch je mindset veranderen. En dat is goed nieuws! Want we weten allemaal hoe moeilijk het is om anders te leren denken.

Plotsklaps besefte ik  dat mijn collega-coach helemaal gelijk heeft! Ook in mijn eigen leven zijn alle grote veranderingen er gekomen toen ik uit mijn comfortzone moest treden. Mijn veranderde mindset was inderdaad  eerder een gevolg dan een oorzaak van de drastische aanpassing van mijn leefgewoonten. En ik heb ontdekt, dat hoe verder ik  uit mijn comfortzone was gegaan (en dus eerst ‘bang’ was), hoe groter de inzichten en veranderingen nadien waren. De stelling van deze coach kwam inderdaad overeen met mijn eigen ervaring, ik had het alleen nog niet altijd door!

Enkele voorbeelden:

Door na de humaniora te kiezen voor universitaire studies was ik verplicht om op kot te gaan en zelf in te staan voor mijn dagelijkse portie groenten en gezelschap. Het kotleven viel me bij momenten zwaarder dan ik gedacht had, maar in plaats van terug te keren onder moeders vleugels, kweekte ik doorzettingsvermogen en discipline. En als surplus kreeg ik er een paar onverwachte levenslessen bij: soms kan je beter de regels overtreden (ik broste al eens), je dient je tijd nuttig te gebruiken (we verdeelden het werk) en je mag ook genieten van het leven (samen met je vrienden).

Na mijn afstuderen rolde ik in het onderwijs na amper 20u stage lopen. Het voelde de eerste maanden alsof ik voor een bende leeuwen stond. Maar ook dat werd een gewoonte.

De zwaarste beproeving kreeg ik toen ik zwanger werd van ons eerste kind: 2 jaar leed ik helse pijnen. Je zag het niet direct aan mij maar ik had zware bekkeninstabiliteit waardoor ik amper nog kon lopen, laat staan sporten. Ik was een 30 jarige in het lichaam van een bejaarde.  Op de duur kon ik zelfs niet meer autorijden. Toen mijn arts me als laatste redmiddel voorstelde om te revalideren bij een kinesiste op 100 km van mijn huis, heb ik geen seconde getwijfeld en mijn echtgenoot aangesteld als chauffeur. Maar kijk enkele weken later lukte het mij al om zelf de 100 km te rijden. Na een jaar pendelen was ik voldoende hersteld en mocht ik stilaan weer sporten. De ritten van toen zorgden ervoor dat ik nooit meer bang was op de snelweg: ik ben het gewoon en rijd nu met plezier honderden km voor opleidingen in Nederland. Enkel na een stom auto ongeluk in januari 2018 zat ik met klamme handjes achter het stuur. Gelukkig heb ik ook dan doorgezet en niet toegegeven aan de angstaanvallen waardoor de klamme handjes nu zo goed als verdwenen zijn.

Door de hevige bekkenpijn  kon ik gedurende jaren niet meer aan tennis, squash of aerobic doen. En ook skiën ging niet meer. Maar ik wilde kost wat kost weer kunnen sporten en ging onder begeleiding hardlopen en zwemmen: door het verbeteren van mijn techniek bereikte ik dingen die ik nooit voor mogelijk had gehouden. In die tijd ontwikkelde ik ook een voorliefde voor yoga en zumba. Kortom, in plaats van te sakkeren over wat ik niet meer kon, was ik dankbaar dat ik weer pijnvrij was en focuste ik me op de sporten die ik wel nog kon beoefenen. Intussen geniet ik meer dan ooit van het lopen, zumba en wandelen en heb ik zelden nog bekkenpijn…

Was mijn drang naar avontuur nu helemaal weg? Neen, na een paar jaren gingen we met het gezin skiën en zelfs dat lukte. Ik kreeg weer vertrouwen in mijn eigen lichaam en verlegde mijn grenzen. En toen ik 1 jaar volledig  pijnvrij was, werd ik weer zwanger! Het grootste risico dat ik ooit nam als je bedenkt dat ik opnieuw bekkeninstabiliteit kreeg. Tot mijn verwondering was ik dankzij de begeleiding van de beste gynaecoloog van het land (😊) en mijn kinesiste 3 maanden na de keizersnede alweer aan het hardlopen.

Terwijl ik deze blog schrijf bedenk ik dat zo nog een tijdje kan doorgaan: er zijn talloze voorbeelden in mijn leven waarop ik uit mijn comfortzone durfde gaan en (soms onverwacht) succesvol werd. Ik overwon mijn vliegangst, kocht een huis in Italië, deed een carrièreswitch enz… En wellicht is dat ook zo bij jou?

Het leven is immers 1 groot avontuur en ‘mislukken’ bestaat niet! Integendeel, hoe meer je uit je comfortzone durft te gaan, hoe groter de beloning en voldoening achteraf.

Is het gemakkelijk? Neen! Zeker niet als je het helemaal alleen wil doen. Achteraf gezien behaalde ik de snelste en beste resultaten door te leren van anderen of onder begeleiding van een professional of coach.

Dus, heb jij soms ook het gevoel dat er veel meer in je zit dan er momenteel uitkomt, aarzel dan niet! Zoek een coach of iemand die je kan helpen om je dromen te realiseren. En onthoud dat hoe uitdagender het lijkt, hoe sneller je zal veranderen. Weet ook dat niets onmogelijk is en dat wonderen wel degelijk bestaan! Ik bouwde een liftschacht in ons huis, maar ik heb hem tot vandaag niet nodig gehad! De revalidatie-arts die me ooit vertelde dat ik door de bekkeninstabiliteit wellicht invalide zou worden,  heb ik gelukkig straal genegeerd. Ik zocht een nieuwe dokter die me wel wou bijstaan in mijn herstel en gaf niet op!

Dus Einstein had helemaal gelijk toen hij opmerkte: Insanity is doing the same thing over and over again and expecting different results.

Dat is wel wat de meeste mensen doen: ze klagen en zagen over hun situatie maar zijn niet bereid om ‘echt’ te veranderen.

Einstein niet, maar hij was dan ook niet voor niets een ‘GENIE’!

Op jouw succes!

Liefs

Annemie

Op jouw succes!

Liefs

Annemie