Herken je dit? De voorbije weken stonden er heel wat projecten op mijn agenda. Heel boeiend, leerrijk en interessant. Maar ook tijdrovend, energie vretend en druk. Door de veelheid aan taken (zowel privé als professioneel) de tijdsdruk enz… kreeg ik steeds vaker het gevoel dat ik er voor vele zaken ‘alleen’ voor stond. Man in het buitenland, ouders op reis. Het was een periode die erg uitdagend was. Gelukkig ben ik deze keer niet in de valkuil gelopen om alles alleen en perfect te willen doen. Toen mijn man terug in België was, trof hij deze keer geen overspannen vrouw. Dat was een geweldige prestatie. Nochtans had het ook helemaal anders kunnen lopen…

De verbouwingswerken aan ons huis duurden langer dan gepland. Intussen hoefde ik alvast niet te veel te poetsen. 

En in plaats van me te ergeren aan het lawaai van de bouwwerken sloeg ik af en toe eens op de vlucht. Gelukkig kon ik uitwijken naar mijn nieuw kantoor dat weliswaar ook nog niet perfect in orde was, maar ten minste wel rustig en net. Of ik ging al eens shoppen, met of zonder klanten.  Als imago coach moet je immers op de hoogte blijven van de nieuwste modetrends. En met  7 feesten in het vooruitzicht had ik zelf ook nieuwe kleren nodig. Toen ik dan toch al eens thuis nodig was, voorzag ik de werkmannen graag van koffie en koekjes. Een beetje interesse en begrip van mijn kant zorgden ervoor dat ze ook rekening trachtten te houden met mij en mijn agenda: tijdens coaching sessies die ik niet had kunnen verplaatsen zorgden ze ervoor dat ze zo min mogelijk lawaai maakten.

’s Middags trakteerde ik mezelf af en toe op een lunch. Zo had ik ook al geen last van de stofwolken. Mijn broer en vriendinnen sprongen waar nodig bij om mijn kinderen weg te brengen en de poetsvrouw nam de strijk voor haar rekening. In plaats van me ’s avonds eenzaam te voelen, sprak ik af met vriendinnen of ging ik een extra keer netwerken. Kortom de dagen vlogen voorbij en eigenlijk verliep alles redelijk vlot. Natuurlijk waren er af en toe piekmomenten, maar ook toen slaagde ik erin om het hoofd koel te houden.

Tot die bewuste laatste avond: het werd me allemaal te veel! Een paar zware coaching sessies in combinatie met weinig slaap en te weinig tijd voor mezelf resulteerden in een fikse huilbui. Maar ook toen stond ik er gelukkig niet alleen voor: een sessie zumba en enkele cava’s met vriendinnen maakten dat ik er de dag erna weer stond.

Ik had mijn frustratie en verdriet durven tonen en kreeg er massa’s steun en vriendschap voor terug.

Wat wil ik jullie hiermee duidelijk maken? Wel, heel vaak zijn het de gedachten en onze overtuigingen die ervoor zorgen dat we ons slecht voelen of tekort gedaan. De omstandigheden waren deze keer niet anders dan anders, maar toch viel ik niet in de ‘slachtoffer rol’ toen mijn echtgenoot thuiskwam. Ook hij had een zware periode achter de rug, weliswaar met heel andere uitdagingen dan de mijne, maar ook zwaar. Ik geef toe dat we vroeger zeker ruzie zouden gehad hebben. Allebei moe en humeurig en ons niet bewust van de triggers was de kans groot geweest dat er vonken bij te pas kwamen. Deze keer hadden we een rustig weekend met extra tijd voor elkaar en de kinderen. We babbelden over onze moeilijke momenten en vonden steun bij elkaar.

Dit alles gebeurde niet zomaar. Ik paste deze keer zelf  toe wat ik mijn klanten aanraad:

  1. Stap niet in de slachtofferrol.
  2. Durf te communiceren over je behoeften en emoties.
  3. Erken je eigen gevoelens en durf eraan toegeven.
  4. Wees lief voor jezelf, zeker in moeilijke periodes.
  5. Probeer niet alles alleen te doen: de meeste mensen helpen je graag. Soms komt hulp uit onverwachte hoeken.
  6. Weet dat er na regen steeds zonneschijn komt.
  7. Het zijn niet de omstandigheden die bepalen hoe we ons voelen, maar de manier waarop we ermee omgaan.

In mijn coaching praktijk zie ik dat veel ondernemers last hebben met deze adviezen. Ze staan steeds klaar voor hun klanten, vaak ten koste van zichzelf. Zo blijven ze geven maar krijgen amper iets terug. Tot ze zich niet meer goed in hun vel voelen en richting burn-out sukkelen. Dan komen ze uiteindelijk bij mij terecht! Weinigen beseffen dat dit de grootste stap is: naar de coach gaan. De rest komt vanzelf. Het is een stap die je eigenlijk beter te snel dat te laat zet, want uit een echte burn-out klauteren is veel moeilijker dan er eentje voorkomen.

Beseffen dat je stress hebt en moeilijk hulp vraagt is een eerste stap in de goede richting, maar daarmee is de kous niet af. Je gedrag wordt immers voor 95% bepaald door je ‘onbewuste’. Het besef alleen is niet voldoende, het is nodig om de oude overtuiging te veranderen door een nieuwe en dat is moeilijk.  Mijn coach liet me ooit inzien dat de overtuiging dat ik alles alleen kan, mij heel ver had gebracht in mijn leven, maar het had er terzelfder tijd ook voor gezorgd dat ik in een burn-out terecht kwam.

Nu, jaren later weet ik dat ik moet blijven opletten om niet in mijn oude valkuil te vallen. Als ik voel dat ik weer aan het afglijden ben, dan ga ik nog eens langs bij mijn coach. En dat maakt een hemels breed verschil. Door me te laten coachen leer ik mezelf steeds beter kennen en besef ik telkens opnieuw dat ik er niet alleen voor sta: mijn coach vindt het, net als ikzelf, fantastisch om mensen te helpen.   

Ervaar je soms stress en kom je moeilijk tot rust? Heb je weinig energie of  moeite om echt te genieten? Twijfel je soms aan jezelf of aan je uitstraling? Heb je nood aan een klankbord? Contacteer me voor een vrijblijvend intakegesprek.

Op jouw succes!

Annemie